Patron
„Dziecko ma prawo być sobą. Ma prawo do popełniania błędów.
— Janusz Korczak
Ma prawo do posiadania własnego zdania. Ma prawo do szacunku.
Nie ma dzieci – są ludzie”.
Janusz Korczak, a właściwie Henryk Goldszmit, urodził się w 1878 lub 1879 roku, zginął w 1942 roku. Był lekarzem, pedagogiem, wychowawcą, pisarzem, publicystą i działaczem społecznym. Całe swoje życie poświęcił dzieciom, szczególnie tym, które potrzebowały pomocy i opieki.
Korczak pracował jako lekarz, ale jego największą pasją była pedagogika. Prowadził Dom Sierot dla dzieci żydowskich w Warszawie, gdzie stworzył przyjazne i sprawiedliwe miejsce do życia. Traktował wychowanków z szacunkiem i uważał, że dzieci powinny mieć wpływ na sprawy, które ich dotyczą. Wprowadził między innymi sąd koleżeński, gazetkę dziecięcą i samorząd wychowanków.
Najważniejszą ideą Janusza Korczaka było przekonanie, że dziecko od chwili narodzin jest pełnowartościowym człowiekiem. Podkreślał, że dzieci nie są własnością dorosłych ani „ludźmi przyszłości” – już teraz mają swoje uczucia, potrzeby, marzenia i prawa. Jego słowa „Nie ma dzieci – są ludzie” stały się symbolem szacunku dla najmłodszych.
Korczak uważał, że każde dziecko zasługuje na:
- szacunek i godne traktowanie,
- miłość, opiekę i poczucie bezpieczeństwa,
- prawo do własnego zdania,
- możliwość rozwijania swoich zainteresowań,
- indywidualne podejście,
- ochronę przed krzywdą i niesprawiedliwością.
Według Janusza Korczaka wychowanie powinno opierać się na partnerstwie. Dorośli powinni nie tylko uczyć dzieci, ale również uważnie ich słuchać, poznawać ich potrzeby i pomagać im w samodzielnym rozwoju. Uważał, że dziecko jest aktywną i wartościową osobą, której należy się zaufanie oraz odpowiedzialne traktowanie.
Janusz Korczak był także autorem książek dla dzieci i młodzieży. Do jego najbardziej znanych utworów należą „Król Maciuś Pierwszy”, „Król Maciuś na wyspie bezludnej”, „Bankructwo małego Dżeka” oraz „Kajtuś czarodziej”. Pisał o dzieciach, dla dzieci, a także razem z nimi.
Nazywano go „Starym Doktorem” oraz „ojcem cudzych dzieci”, ponieważ opiekował się dziećmi, które często nie miały własnego domu ani rodziny. Był człowiekiem bezinteresownym, odważnym i wrażliwym na krzywdę innych. Cenił sprawiedliwość, prawdę, godność, dobroć i miłość bliźniego.
W 1942 roku, podczas II wojny światowej, Janusz Korczak został wywieziony wraz z wychowankami Domu Sierot do obozu zagłady w Treblince. Nie opuścił dzieci i pozostał z nimi do końca. Jego postawa jest symbolem ogromnej odwagi, wierności i odpowiedzialności za drugiego człowieka.
Janusz Korczak jest patronem naszej szkoły, ponieważ wartości, którymi kierował się w życiu, są ważne także dla naszej szkolnej społeczności. Uczymy się tutaj wzajemnego szacunku, życzliwości, odpowiedzialności i sprawiedliwego traktowania każdego człowieka. Pamiętamy, że każdy uczeń ma prawo do własnego zdania, rozwijania swoich talentów oraz bezpiecznej i przyjaznej nauki.
Wszystkie informacje nt. życia Janusza Korczaka można przeczytać na stronach: